Nieuws uit Ninove: over het kraken van het Forza Ninove project & NINOF LOVE– 28 mei 2025

“Hoe gaat het daar nog in Ninove?” Die vraag wordt me meestal met een bezorgde toon gesteld. Ik antwoord altijd hetzelfde: verschrikkelijk én razend boeiend. Verschrikkelijk, omdat extreemrechts hier aan de macht is – een gevaar voor mens en samenleving, zoals zowel de geschiedenis als de actualiteit duidelijk maken. Maar tegelijk is het ook heel boeiend. Ik voeg er dan aan toe dat er veel in beweging is in onze stad: Ninovieters nemen verantwoordelijkheid op en mengen zich in het publieke debat. De oplawaai die extreemrechts onze democratie uitdeelt, roept tegelijk ook democratische tegenkrachten op. En dat vind ik hoopgevend om te zien – en om er zelf deel van uit te maken.

Op maandag 31 maart voeren zo’n vijftig mensen actie aan het Ninoofs stadhuis. Ze protesteren tegen een uitspraak van schepen Werner Somers over het aankoopbeleid van de bibliotheek. Ik zie mensen actievoeren die ik nog nooit heb zien actievoeren. Ze blijven niet thuis in hun zetel, Netflix kijkend of een boekje lezend. Neen, ze steken hun nek uit en komen op straat. Ze zijn zichtbaar in de publieke ruimte en zeggen NEEN tegen dit beleid en JA tegen democratie en de rechtsstaat. Dat vind ik fantastisch. Dat meer mensen zich bemoeien met hoe de samenleving eruitziet – of zou moeten uitzien. Dat ze een lijn in het zand trekken, wanneer onze basisrechten onder druk staan. Dat er meer debat is, met standpunten en tegenspraak. Democratie moet leven, bruisen en gisten. Als ze dat niet doet, kan ze stollen en verstarren. 

Er zijn veel Ninovieters tevreden met het nieuwe stadsbestuur. Dat merk je op sociale media of gewoon tijdens gesprekken op straat of bij de bakker. Hoe kan het ook anders als je bijna de helft van de stemmen haalt. Binnen de 53% van de kiezers die niet op Forza Ninove stemde, is er een waaier aan reacties te horen. Er zijn uiteraard stemmen van verzet, zoals ik hierboven schetste. Er is ook onbezorgdheid. ‘Het zal wel allemaal niet zo erg zijn’, klinkt het dan. Anderen geven in gesprekken na een tijdje wel toe dat er risico’s zijn, maar vertonen zogenaamd ‘schuilgedrag’. Niet opvallen, je niet uitspreken voor of tegen het bestuur, en verder gewoon je leven leiden, in de hoop dat je niet opvalt. Zo dreigen we stapje voor stapje richting Amerikaanse of Hongaarse toestanden te gaan. 

Forza Ninove kraakt – nu al

Ondertussen kraakt het project van Forza Ninove in zijn voegen. Ik geef enkele voorbeelden. Komt er een nieuw ziekenhuis zoals ze beloofd hadden in hun programma? Neen, dat komt er niet, zeggen ze nu. Waarbij ze de zwartepiet naar een andere overheid proberen te schuiven. Sinds 13 oktober zeggen ze dat het vorige bestuur met geld gemorst heeft en dat er een put in de stadskas is. Maar bij de bespreking van de rekening 2024 bleek dat dit helemaal niet klopt. De schepen van financiën draaide en keerde, maar had geen antwoord op de oppositie die aantoonde dat er helemaal geen put is. Een andere illustratie: Het vergde 3 (drie!) zittingen van de gemeenteraad voordat Forza Ninove eindelijk een nieuwe voorzitter van de gemeenteraad kon aanduiden, wat normaal gezien vijf minuten werk bij het begin van een zitting is. Nog geen zes maanden na de verkiezingen klettert het al tussen de kopstukken. Zo is schepen Somers boos omdat hij geen voorzitter van de gemeenteraad werd en dat liet hij ook blijken door te vroeg een zitting van de raad te verlaten. Bovendien ging de korpschef van de politie helemaal onderuit op een hoorzitting waar hij zich moest verantwoorden voor de controles van scholieren aan het atheneum. Hij kon geen afdoende argumentatie voor die actie geven, wat nochtans een wettelijke verplichting is. Tussen de lijnen door gaf hij toe dat de aanwezigheid van een agent met een mitraillette (!) niet zijn beste idee was. In de toekomst gaat hij dit soort acties anders doen, klonk het. De burgemeester en schepenen hoorden het allemaal wat apathisch aan. Opnieuw gingen ze onderuit in een veiligheidsdossier, wat voor hun prioriteit nummer 1 in de verkiezingscampagne was. De meerderheid geraakt dus nauwelijks uit de startblokken, het schuurt en kraakt, de oppositie in de gemeenteraad en het middenveld doen als democratische krachten hun werk. En dan heb ik het nog niet over de politieverhoren van 8 leden van Forza Ninove, waaronder 2 schepenen. Die verhoren waren mogelijk nog maar het begin van een lange, juridische procedure. Ik hoop dat we snel weten of het in Ninove op 13 oktober om ‘stolen elections’ging.

17 mei & ‘Ninof Love’

In tegenstelling tot de voorbije jaren besliste het stadsbestuur om dit jaar geen regenboogvlag te hangen aan de openbare gebouwen. Allemaal symboolpolitiek, zei de partij die al decennia met vlaggen zwaait. Dat was voor tal van Ninovieters een schok, want meer en meer mensen beseffen dat de afbraak van grondrechten niet altijd gebeurt via grote wetten en beslissingen, maar vaak sluipend, stap voor stap, via een reeks kleine beslissingen. Op sociale media las ik ook reacties van kiezers van Forza Ninove die de beslissing van het stadsbestuur betreurden. 

Sommige Ninovieters kochten een regenboogvlag en hingen die aan hun raam. Het was een publieke, duidelijke daad van verzet tegen de beslissing van het stadsbestuur en tegelijk een signaal voor respect en gelijke rechten. Love is love, punt uit. Dat zijn sterke gebaren van actief burgerschap. 

Dit jaar ging het om individuele acties, niet om een collectieve actie. Om dat te organiseren was er geen tijd. Collectieve acties gaan verder dan individuele. Ze hebben niet alleen meer impact, ze kunnen de deelnemers ook een extra dosis energie en motivatie geven. Deelnemers aan bijzondere betogingen zoals de vredesbetogingen in de jaren ’80 of de Witte Mars in 1996 praten er zoveel jaar later nog altijd met veel emotie en betrokkenheid over, want die momenten raakten hen diep. We hebben hier in Ninove ook nood aan gezamenlijke acties, acties waarin we jazeggen tegen democratie en grondrechten. Volgend jaar biedt zich daarvoor een uitgelezen kans: 17 mei valt volgend jaar op een zondag. Zou het niet leuk zijn om samen met alle democraten van het weekend 16-17 mei een ‘Ninof Love’-weekend van maken? Met regenboogvlaggen aan honderden huizen, een speelse quiz over liefde en romantiek, een mensenketting rond het stadhuis en vooral een groot, warm, uniek feest, waar we jaren later nog over praten. Wie neemt het initiatief? 

Luc Barbé