De voedingsbodem van extreemrechts en hoe we het politieke tij kunnen keren.

Enkele paragrafen uit het boeiend gesprek met Dominique Willaert op zaterdag 5 oktober 2024 in het Ninoofse oud stadhuis.

Men zegt, de afwezigen hadden ongelijk en dat was ook wel zo maar we hebben de volledige video opname klaar op ons Youtube kanaal.

We krijgen eigenlijk mondiaal een afbraak van gevestigde democratieën die zodanig ontwricht worden vanuit de rechts-radicale hoek. Ze zien ook Europees die voedingsboden voor extreemrechts. Dat is allemaal ook landelijk veelal. Die enkel in Vlaanderen dat die populair zijn? Als je verkiezingsresultaten goed analyseert, dan zie je de parallel tussen de VS en ook Europa. Toen de mijnen sloten in Limburg had je een soort reconversie plan.

En er werd eigenlijk aandacht besteed aan wat betekent het voor deze provincie Filmpjes, heel populistische slogans gemaakt waarmee ze de reden uitschakelen, want radicale rechts is niet geïnteresseerd in feiten, ook niet in geschiedenis, maar ze gaan recht naar de onderbuik. Het verhaal is, Ik heb toch ondertussen al vele honderden mensen gesproken die op een radicale rechtspartij stemmen. En als je dan vraagt welke programmapunten van jouw partij doen jou kiezen voor die partij, dan weten ze daar meestal niet op te antwoorden. Maar de traditionele partijen hebben te veel die neoliberale agenda mee uitgevoerd en zijn er onvoldoende in geslaagd om de koek, die nog altijd groot is, fundamenteel eerlijk rechtvaardig te verdedigen.

Ja, en het publiek domein verschraalt. Namelijk in bewegingen en verenigingen, in cafés krijg je hele rijke interactie tussen heel verschillende mensen. Heb je ook meer stemmigheid. Want in een goed café durven mensen allemaal hun gedachten te zeggen. Om te begrijpen waarom migratie zo’n belangrijk thema blijft, moet je eigenlijk teruggaan naar de Amerikaanse geschiedenis. Als wij aan radicale rechts denken, verwijzen wij vaak naar het fascisme en het nazisme in Europa.

Maar door in Amerika te zijn en er veel over te lezen, ontdek je dat er in Amerika, al bijna vanaf de stichting van Amerika, een sociaal nativistische mythe is ontstaan in Afrika, in Latijns-Amerika.

Als wij dingen doen daar, wat heeft dat voor effect op de mensen daar? Dat is ook een mondiaal bewustzijn. Het is niet alleen de opdracht van het onderwijs om onze kinderen te vormen. Heel veel ouders trekken zich ook terug, zij zijn met zichzelf bezig.

Dus ook wij ouders, en ik vind nooit dat je mensen moet verplichten, maar we moeten mensen motiveren. En als ik met mijn middenklassen vrienden ga eten, durf ik geen plagen. Er ligt toch ook wel een hele grote verantwoordelijkheid bij ons. Dus we moeten een soort ethiek ontwikkelen waarbij dat rond uw economie planmatiger te werk gaat, een reëel economisch plan ontwikkeld.

Wat zijn de reële dingen die we nodig hebben? Goederen en diensten. Hoe gaan we mensen verlonen? Wat doen we met winsten? Dat blijft een reuze groot taboe.

Het zijn de multinationals die bepalen en met lobbyisten de wetgeving daar rond schrijven en die zeggen, kijk, zo moet het eruit zien. En het zo kolderieke cliché van de collega’s, van mensen die voor de overheid werken en die eigenlijk niets doen, klopt hoegenaamd niet. Er zijn generaties lang postbodes, mensen die bij de RTT werkten, ambtenaren, civil servant, die ontzettend belangrijk goed werk hebben verricht.