Guy D’haeseleer en het “eigen volk eerst” voor een sociale woning in Ninove is (ook) nadelig voor het “eigen volk”.
De Guy kondigde een goede week geleden aan dat de gemeenteraad een reglement zal goedkeuren om Ninovieters die al 40 jaar in de gemeente wonen voorrang te geven bij de toewijzing van een sociale woning. Vervolgens krijgen inwoners die al 30 jaar in Ninove wonen voorrang enz.
Hij verklaarde dit naar aanleiding van een bezoek van de Aalsterse conifeer – Joke De Swaef – van het VB. Zij is enkele jaren geleden overgelopen van open-vld naar het VB. Zij schreef op haar FB dat D’haeseleer de mosterd haalde in Aalst. Sarah Smeyers greep de kans en verklaarde dat Aalst een van de eersten was in de streek om een streng reglement in te voeren. Smeyers is al 12 jaar schepen van Wonen in Aalst en lid van de commissie Wonen in het Vlaams parlement.
Dat klopt echter niet.
In Denderleeuw is er reeds sinds 2020 een streng reglement ingevoerd en ook Erpe-Mere volgde een tijdje later. Smeyers voerde dit pas eind 2022 in, net voor de fusionering van de sociale huisvestingsmaatschappijen (Nu dus: Woonmaatschappij Dender-Zuid) eind juni 2023.
In die maatschappij hebben vijf gemeenten reeds een “streng toewijzingsbesluit”:
Aalst, Denderleeuw, Erpe-Mere, Geraardsbergen en Haaltert. Als Ninove erbij komt is dat de zesde gemeente. Lede en Wichelen hebben geen streng toewijzingsbeleid. Enkele gemeenten hebben een voorrangsregel voor senioren en alleen Ninove heeft een voorrangsregel voor mensen met een beperking. Die voorrang voor mensen met een (fysieke) beperking en die bvb een rolstoel gebruiken werd ingevoerd door een vorig gemeentebestuur.
Alle gemeenten moeten zich houden aan wat op Vlaams niveau decretaal vastgelegd werd.
Die (beperkte) lokale binding geldt in alle Vlaamse gemeenten en bepaalt dat iemand die in de voorbije 10 jaar minstens vijf jaar in de gemeente woonde geniet van een voorrang. De gemeenten kunnen dat verstrengen. Deze voorwaarden van lokale binding zijn ondergeschikt aan enkele absolute voorrangsregels. Die kunnen gelden voor een persoon met een fysieke beperking, mensen in overtal gehuisvest of mensen in een onbewoonbaar verklaarde woning enz. Aan die absolute voorrangsregels kan de gemeente Ninove niets veranderen.
Guy D’haeseleer, noch het stadsbestuur, beslissen over de individuele toewijzing van een sociale woning. Dat is de bevoegdheid van de Woonmaatschappij.
De boemerang van het eigen volk.
Het is duidelijk dat het voor mensen van vreemde origine zo goed als onmogelijk is, door dit strenge reglement om nog een sociale woning te huren. Het VB en consoorten blijven echter rondstrooien dat de nieuwkomers alles krijgen en het eigen volk niet.
Maar dit reglement snijdt ook in het eigen vel.
De gemeenten in de buurt van Ninove hebben een streng reglement. Gevolg? Iemand die bvb in Okegem woont maar graag in een sociale woning in Denderleeuw zou verblijven, omwille van het werk, dichter bij het openbaar vervoer of de school van de kinderen, maakt zo goed als geen schijn van kans.
Als gemeenten een figuurlijke muur bouwen rond de sociale woningen op hun grondgebied dan beperkt dit vooral de vrije woonstkeuze en de sociale mobiliteit van mensen met een bescheiden inkomen. De mensen waar voor “de Guy” beweert op te komen. Het mag gezegd dat de vorige besturen in Ninove er in geslaagd zijn om te voorzien in een vrij sterk aanbod van sociale huurwoningen. In 2009 werd door Vlaanderen een minimum aan sociale woningen opgelegd die uiterlijk in 2025 moest gehaald worden. Dat was 253 maar zij behaalden meer: 306. Dus 53 meer dan opgelegd !
Paul Nijs, 11 september ’25.


